درباره فتانه مقتدر

فتانه مقتدر، فرزند عبدالرحیم، در باغ علیمردان شهر کابل چشم به جهان گشود. شهری که نخستین جرقه‌های عشق به واژه، شعر و ادبیات در دل او شکل گرفت. او پس از سپری‌ کردن دوره ابتدایی در مکتب رابعه در کارته پروان کابل، شامل لیسه مسلکی جمهوریت شد و از رشته عمومی فارغ‌التحصیل گردید. سپس با موفقیت در امتحان کانکور، وارد دانشکده ادبیات شد تا در رشته زبان و ادبیات دری، مسیر علمی و فرهنگی خود را ادامه دهد. او پس از چهار سال تلاش و آموزش دانشگاهی، دیپلوم خود را در رشته دری به دست آورد.

علاقه عمیق او به ادبیات، هنر سخن و رسانه سبب شد که همزمان با دوران تحصیل، همکاری خود را با رادیو تلویزیون تعلیمی و تربیتی افغانستان آغاز کند. در آنجا به تهیه و اجرای برنامه‌ های رادیویی می‌پرداخت و صدای او از طریق برنامه‌های آموزشی و فرهنگی با مخاطبان پیوند برقرار می‌کرد. شوق فراوان او به گویندگی و نطاقی، باعث شد تا زیر نظر استادان مجرب، اصول و فنون این هنر را بیاموزد و مهارت‌های حرفه‌ای خود را گسترش دهد.

پس از فراغت از دانشگاه، به‌ عنوان عضو مسلکی رادیو تلویزیون تعلیمی و تربیتی، فعالیت رسمی خود را ادامه داد و در بخش‌های رادیو و تلویزیون، منحیث پرودیوسر و نطاق در برنامه‌هایی چون «دانش برای مردم»، «معلم»، «صحت» و «سوادآموزی» ایفای وظیفه نمود. حضور او در این برنامه‌ها تنها یک وظیفه رسانه‌ای نبود، بلکه تلاشی بود برای گسترش آگاهی، آموزش و فرهنگ در جامعه.

فتانه مقتدر در کنار فعالیت‌های رسانه‌ای، در عرصه آموزش و پرورش نیز نقش فعالی داشته است. او منحیث مدیره و معلم در یکی از مکاتب خصوصی در غربت فعالیت نموده و سال‌ ها در راستای آموزش زبان و فرهنگ به شاگردان تلاش کرده است.

فعالیت‌ های فرهنگی و ادبی او تنها به رسانه و آموزش محدود نمی‌شود. او با نهادها و انجمن‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی همکاری نزدیک داشته و در برگزاری برنامه‌های فرهنگی و ادبی در کشور هالند سهم فعال ایفا کرده است. همکاری با انجمن نویسندگان و شاعران افغانستان در غربت (انشاء)، مسئولیت بخش فرهنگی اتحادیه انجمن‌ های افغان‌ ها در هالند، عضویت در هیأت رهبری همایش اروپایی زنان افغان و همکاری با نهادهای فرهنگی و اجتماعی، بخشی از کارنامه فرهنگی او را تشکیل می‌دهد.

شعر برای فتانه مقتدر تنها واژه و نوشته نیست. بلکه زبان احساسات، خاطره‌ ها، عشق، وطن و دردهای ناگفته است. او باور دارد که شعر می‌تواند پلی باشد میان دل‌ ها، و واژه‌ ها توان آن را دارند که امید، آرامش و آگاهی را در دل انسان‌ ها زنده نگه دارند.

«بستر پاهیز» بازتاب همین احساسات و اندیشه‌ هاست؛ خانه‌ای برای شعرهایی که از دل برمی‌آیند و با صداقت، لطافت و حس عمیق انسانی با خواننده سخن می‌گویند.